Ruimte voor verbetering

Ondanks mijn beperkingen, weiger ik om mij te laten doen. Dit is op zich al iets wat in onze maatschappij nog altijd als uitzonderlijk bestempeld wordt. Een persoon met een beperking die geen blad voor zijn mond neemt, die opkomt voor zijn rechten, du jamais vu. Ik probeer dit vanbinnen uit te veranderen, als bestuurslid van ONT (Onze Nieuwe Toekomst) en als ervaringsdeskundig lid van NOOZO (Niet Over Ons, Zonder Ons). 

Er is op beleidsniveau in België nog veel ruimte voor verbetering, als we het hebben over personen met een beperking. Met een kritische bril licht ik graag enkele knelpunten van het huidige beleid toe. 

Een gelijkwaardige stem in de maatschappij

Allereerst zou er meer aandacht besteed kunnen worden aan de adviezen van de adviesraad die in de gemeentebesturen worden besproken. Gemeentebesturen zouden moeten beargumenteren waarom ze bepaalde adviezen naast zich neer leggen. Voor alle duidelijkheid: dit is nu niet het geval.

De personen met een beperking en de personen zonder beperking zouden daarnaast een gelijkwaardige stem moeten krijgen in de maatschappij. Opnieuw: jammer genoeg is ook dit nu niet het geval. Mensen met een verstandelijke beperking worden dikwijls niet verwacht in het lokale bestuur. Ze zouden meer betrokken kunnen worden in het beleid en hier ook echt inspraak krijgen. Samen aan de overlegtafel zitten, wil nog niet zeggen dat er echt geluisterd worden. De expertise en ervaringsdeskundigheid van mensen met een beperking moet als een rijkdom worden beschouwd.

De VZW’s voor personen met een beperking kunnen nauwer met elkaar samenwerken. Op dit moment werken ze voornamelijk naast elkaar, als een orkest zonder partituur en zonder dirigent. Ik geef het je op een blaadje: dat is een kakafonie. Als alle neuzen in dezelfde richting staan, hebben deze organisaties het potentieel om samen heel wat te veranderen.  

Een kritische geest

Ook in het bestuur van zulke organisaties mag er wel wat veranderen. Ik merk met pijn in het hart, dag in dag uit, dat mensen met een beperking maar al te vaak niet serieus genomen worden. Dit laatste ligt waarschijnlijk aan de oorzaak van bovenstaande pijnpunten. Mensen met een beperking weten vaak maar al te goed waarover ze het hebben en dat wordt jammer genoeg dikwijls onderschat. Juist om die reden zouden personen met een beperking de kans zouden moeten krijgen om in allerlei raden van bestuur te zetelen, bijvoorbeeld in VZW’s en/of in grote bedrijven. 

Als kritische geest, boordevol innovatieve ideeën zou ik graag actief deelnemen aan het wegwerken van bovenstaande hiaten, maar ook dit is niet evident voor een persoon met een beperking. Desondanks kijk ik hoopvol naar de toekomst. De Europese Commissie presenteerde begin maart een nieuwe meerjarenstrategie voor de rechten van personen met een beperking. Het is ook lokaal hoog tijd voor meer inspanningen voor de inclusie van mensen met een beperking.

Peter Van Den Broek

Hier staat mogelijk content uit een social media netwerk dat cookies kan gebruiken. U heeft hiervoor nog geen toestemming gegeven. Klik hier om dit toe te laten.

Lees ook