Schone schijn

Op die provinciale lijsten stonden heel wat politieke kopstukken zoals ministers en parlementsleden. Probleem daarbij: het Provinciedecreet stelt duidelijk dat parlements- en regeringsleden geen deel mogen  uitmaken van de provincieraad. Ze kunnen dus wel kandidaat zijn voor de provincieraad, maar - indien verkozen - zouden ze hun Europees, federaal of Vlaams mandaat moeten opgeven. Of niet natuurlijk en  hun zitje onmiddellijk doorgeven aan een opvolger. Deze 'stemmenlokkers' kunnen we dan beter als ''schijnkandidaten' noemen. 

Een aantal bekende koppen steunde hun partij en nam plaats onderaan de lijst. Toppers als Theo Franken (N-VA), Jan Jambon (N-VA), Joke Schauvliege (CD&V), Gerolf Annemans (Vlaams Belang),  Bjorn Rzoska (Groen) en Peter Vanvelthoven (SP.A) deden dat... én raakten ook verkozen voor de provincieraad. 

Andere parlementsleden presenteerden zich zelfs als lijsttrekker. Zo raakte senator Nele Lijnen verkozen voor Open VLD, net als de Vlaamse parlementsleden Willem-Frederik Schiltz (Open VLD) en Tom Van Grieken (Vlaams Blok). Een kiezer zou - nog meer meer dan bij lijstduwers - toch mogen verwachten dat de 'nummer 1' van een lijst volop mikt op dat provincale mandaat. Meer dan waarschijnlijk - altijd voorzichtig blijven - is dat bij deze kandidaten echter niet het geval. 

Verbodsbepaling

Kenner van de lokale politiek, professor Johan Ackaert zei daarover dit weekend in De Morgen: "Die nationale pipo's op de lijsten voor de provincies, dat vind ik echt kiezersbedrog."  De Wakkere Burger sluit zich helemaal aan bij deze stelling. Verkiezingen gaan over duidelijkheid en invloed voor de burger. Daarom moet de stem van de kiezer primeren boven partijstrategieën of politieke carrièreplannen.

Regels tegen deze schijnkandidaten zijn dus wenselijk: Wie verkozen is, moet het mandaat verplicht opnemen! Neem anders gewoon niet deel. In één beweging gelden deze regels dan voor alle partijen. Dan maken we ineens komaf met uitspraken als 'de anderen doen het, we moeten wel mee' of 'à la guerre comme à la guerre'.

Strenge Waalse regels

De 'Code de la Démocratie Locale' in het Waalse Gewest is behoorlijk streng op dit vlak. Zetelende parlementsleden mogen daar zelfs geen kandidaat zijn voor de provincieraadsverkiezingen. Ecolo was dit nieuwe verbod even uit het oog verloren toen het Kamerlid Muriel Gerkens op de kieslijst zette in de provincie Luik. Met ingrijpende gevolgen: Gerkens zag zich nog voor de verkiezingen verplicht om ontslag te nemen uit het federale parlement.

 

Lees ook