Voor De Wakkere Burger moeten we ‘representativiteit’ niet verwarren met ‘evenredigheid’. We moeten niet op een apothekersweegschaaltje afwegen of alle groepen wel voldoende vertegenwoordigd zijn. Participatie is immer geen verplicht nummer. Iedereen moet kunnen deelnemen, maar van moéten is geen sprake. 

Wat is dan wel belangrijk? De organisator van een participatieproces moet natuurlijk wel even nadenken over strategieën om het ‘afwezige publiek’ wel te betrekken of kijken wie de stem van een moeilijk bereikbare groep – correct! – kan vertolken. Een adviesraad staat best ook even stil bij wie nooit mee aan tafel zit. 

Want meer dan cijfertjes en evenwichten vinden wij het belangrijk dat er een grote diversiteit aan perspectieven aanwezig is in het debat. En uiteraard zijn ook de kwaliteit en originaliteit van de voorstellen belangrijk. En voor een geniale ingeving is natuurlijk ook geen representatief staal van de bevolking nodig. 

Misschien is er wel meer aandacht nodig voor draagvlak en brede betrokkenheid naarmate het niveau van invloed van de participatie stijgt. Bijvoorbeeld: wanneer burgers bijna autonoom zouden kunnen beslissen over budgetten of investeringen voor hun wijk, dan kan dat uiteraard niet ‘en petit comité’.

Maar samengevat: representativiteit is een belangrijk aandachtspunt, maar geen fetisj!

 

Lees ook