Het idee van een burgerkabinet leidde tot een polemiek met de voorzitter van de commissie Cultuur, Bart Caron, die het een eerder overbodig en duur plan vond. Er bestaan al voldoende onderzoeken en overlegkanalen met middenveld en professionals, stelde hij.

En toch vertrekt het initiatief van een gezond idee, want democratie betekent inderdaad meer dan eenmaal om de vijf jaar een bolletje rood kleuren in het stemhokje. We hebben initiatieven nodig om mensen meer inspraak te geven. Het ‘Burgerkabinet’ heeft zo minstens de verdienste dat het de aandacht vestigt op het democratisch deficit en dat het experimenteert met oplossingen.
 
BRAL vzw en De Wakkere Burger vzw kijken dus met belangstelling uit naar dit ‘experiment’. Er zitten toch heel wat positieve elementen in het idee van de minister van Cultuur. We lezen dat een externe begeleider een eerlijk en degelijk proces moet garanderen. We lezen dat het de bedoeling is een breed gamma van diverse gezichtspunten te betrekken in de discussie. Ook van groepen die vandaag misschien minder aan bod komen: cultuurconsumenten, afwezige publieksgroepen… Klinkt mooi. Toch geven we graag drie aanbevelingen mee.
 
Hoe gaat men die moeilijk bereikbare groepen mobiliseren? Een open inschrijving voor het ‘Burgerkabinet’ zal niet volstaan. De ‘zwakkere’ groepen actief benaderen lijkt wenselijk. Ook aangepaste voorbereiding en ondersteuning zal waarschijnlijk zinvol zijn. Discussie is immers ook een machtsspel en het is belangrijk dat te erkennen.

Criteria

Hoe gaat men de deelnemers selecteren? Best aan de hand van duidelijke en transparante criteria. Wie mag mee doen en waarom? Stel: Er zijn 30 kandidaten met een bepaald profiel waarvan er maar enkele nodig zijn. Wie bepaalt dan wie uitverkoren wordt? Het toeval laten beslissen, is op zo'n moment nog altijd beter dan een keuze op basis van onduidelijke criteria.
 
En – tenslotte – waarom worden zulke participatieve initiatieven geen opdracht voor onze parlementen? De volksvertegenwoordiging als forum voor inspraak en participatie van alle burgers, organisaties,… Georganiseerd los van de politieke kleur van een minister, maar gevolgd door alle politieke fracties. Onafhankelijker kan niet. Dus wat ons betreft: Geen “ja, maar…” maar een welgemeende “doén!” voor dit idee.

Lees ook